Πέμπτη, 22 Αυγούστου 2013

ΤΟ ΑΝΙΚΗΤΟ (...ΚΑΙ ΠΟΝΗΡΟ) ΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑΣ!



ΤΟ ΑΝΙΚΗΤΟ ΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑΣ!... ΑΛΛΑ  ΚΑΙ ...ΠΟΝΗΡΟ ΓΙΑΤΙ ΑΛΛΟΥ ΠΑΡΙΣΤΑΝΕΙ ΤΟ ΒΛΑΚΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ (ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ) ΒΡΙΣΚΕΙ ΤΗ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΛΥΣΗ... ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΕΝΑ: ΝΑ ΩΦΕΛΟΥΝΤΑΙ ΣΚΑΝΔΑΛΩΔΩΣ ΟΙ ΕΠΙΤΗΔΕΙΟΙ, ΝΑ ΖΗΜΙΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΒΑΡΑΘΡΩΝΕΤΑΙ ΔΙΕΘΝΩΣ Η ΕΛΛΑΔΑ.


Το γνωστό σε μας και ανίκητο, από κάθε άποψη, "τέρας της γραφειοκρατίας" παρουσιάζεται με δύο εκ διαμέτρου αντίθετα πρόσωπα, μέσα από δύο ακραία παραδείγματα. Το ένα, είναι η εικόνα του απόλυτου παραλογισμού, που μάλιστα είναι η εικόνα που προσλαμβάνει ένας ξένος (και είναι τόσο επιζήμια για τη χώρα διεθνώς). Το άλλο η εικόνα του "πονηρού μηχανισμού", που όταν πρόκειται για συμφέροντα βρίσκει λύσεις και εκεί που δεν υπάρχουν...
Παράδειγμα πρώτο: Δανειζόμαστε το περιστατικό, όπως περιγράφεται στο "capital.gr".
Σκάφος ξεκινάει απο την Ιταλία με κατεύθυνση προς Κύπρο και κάνει το μοιραίο λάθος να σταματήσει σε λιμάνι, στην νότια Πελοπόννησο, για ανεφοδιασμό. Το σκάφος δεν λιμενίζεται, αλλά οι επιβαίνοντες βγαίνουν στην ακτή με φουσκωτή βάρκα. Το Λιμενικό τον σταματάει και ζητάει "τέλη καθέλκυσης", 88 λεπτα (0,88 ευρώ, παλιές 300 Δρχ), πληρωτέα για κάθε σκάφος, που μπαίνει και βγαίνει απο την θάλασσα. Εδώ αρχίζει το δράμα... Το κράτος έχει καταργήσει το "Κεφάλαιο Λιμενικής Αστυνομίας" και έτσι αυτό το "τέλος" ειναι πλέον πληρωτέο ΜΟΝΟ στις ΔΟΥ. Ο άτυχος τουρίστας αναγκάζεται να κάνει 200 χιλιόμετρα με ταξί μέχρι την ΔΟΥ Καλαμάτας ή Σπάρτης, να μείνει εκεί το βράδυ και να πιάσει σειρά από τις 7 το πρωί, όπου ανακαλύπτει ότι χρειάζεται ΑΦΜ για να βγει το παράβολο, και ότι είναι αδύνατο να βγει χωρίς αυτό... Αναγκάζεται να βγάλει ΑΦΜ και τότε ανακαλύπτει ότι πρέπει να υποβάλει φορολογική δήλωση, έστω μηδενική και χρειάζεται και χαρτί, ότι ειναι κάτοικος εξωτερικού, διαφορετικά θα φορογηθεί με τεκμήρια... και οτι πρέπει κάθε χρόνο πια να κάνει μηδενική φορολογική δήλωση.. και να στέλνει το χαρτί φορολογικής έδρας... Για να το κάνει, όμως, αυτό χρειάζεται κλειδάριθμο, τον οποίο δεν μπορούν να τον βγάλουν στην εφορία εαν δεν έχει κάνει πρώτα αίτηση, που δεν γίνεται από μέσα στην εφορία και πρέπει να πάει σε internet cafe, για να γυρίσει πίσω και να ανακαλύψει ότι έχει κλεισει η εφορία και πρέπει να πάει την επόμενη ημέρα...
Είναι αυτονόητο ότι όποιος ξένος υπέστη κάτι τέτοιο, ή ...τρελάθηκε, ή ακόμη ...τρέχει να φύγει μακρυά, πιστεύοντας ότι έχει να κάνει με ...χώρα τρελών! Και φαντασθείτε να ήταν υποψήφιος επενδυτής, που ήθελε να τοποθετήσει λεφτά στη χώρα μας!...
Παράδειγμα δεύτερο: Το γεγονός το μεταφέρουμε όπως περιγράφεται στη δικτυακή έκδοση της "Αυγής".
Την ώρα που οι πολίτες κινδυνεύουν με κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων εντός 30 ημερών, ακόμη και χωρίς δικαστική απόφαση σε ορισμένες περιπτώσεις και ενώ τα δημόσια έσοδα είναι "στο κόκκινο", εταιρείες - κολοσσοί, εισηγμένες σε Χρηματιστήριο, εξασφαλίζουν από την κυβέρνηση ρυθμίσεις με πολλές δόσεις. Μάλιστα αίσθηση προκαλεί ότι με συγκεκριμένες κυβερνητικές αποφάσεις καθίσταται δυνατόν να παρακάμπτονται τα κωλύματα νόμιμης συμμετοχής και συναλλαγής σε διαγωνισμούς όπως η διεκδίκηση επιχειρήσεων - φιλέτων του Δημοσίου, για παράδειγμα ο ΟΠΑΠ, που αποκαλείται "η κότα με τα χρυσά αυγά". Πιο συγκεκριμένα: Με δύο υπουργικές αποφάσεις από τη σημερινή πολιτική ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών παρασχέθηκε στην "Αιγαίον Όιλ" (συμφερόντων Μελισσανίδη) η δυνατότητα να εξοφλήσει σε διαρκώς μεγαλύτερο διάστημα τα πρόστιμα που της έχουν επιβληθεί από τις Αρχές για φορολογικές παραβάσεις. Η ρύθμιση αυτή αποτελεί προϋπόθεση για να μπορέσει η εταιρία να καταθέσει προσφυγή κατά των αποφάσεων του Διαπεριφερειακού Ελεγκτικού Κέντρου Αθηνών, το οποίο καταλόγισε πρόστιμα στην επιχείρηση συνολικά 26.660.261,57 ευρώ για τη χρήση του 2001! Για να καταθέσει προσφυγή η "Αιγαίον Όιλ" υποχρεούται να καταθέσει το 25% του ποσού, δηλαδή 6.665.065,29 ευρώ. Ενώ όμως ξεκίνησε να καταβάλλει δόσεις, άρχισαν ταυτόχρονα και οι ρυθμίσεις υπέρ της εταιρείας με υπουργικές αποφάσεις. Στις 19 Μαρτίου 2013 έρχεται η πρώτη υπουργική απόφαση (αρ. πρωτ. ΔΠΕΙΣ Ε 1048840 ΕΞ 2013), η οποία δίνει δυνατότητα καταβολής του ποσού σε 15 δόσεις. Ακολουθεί νέα αίτηση της επιχείρησης στις 3 Ιουνίου 2013, με την οποία ζητεί περισσότερες δόσεις. Το αίτημα ικανοποιείται μέσα σε λίγες μέρες και εκδίδεται νέα υπουργική απόφαση (αρ. πρωτ. ΔΠΕΙΣ Ε 1096774 ΕΞ 2013) και οι 15 δόσεις γίνονται 45! Περιέργως πώς, μερικές φορές τα προβλήματα γραφειοκρατίας ξεπερνιούνται τάχιστα! Και όμως γραφειοκρατία υπάρχει όταν πρόκειται να γίνει έλεγχος και ενδεχομένως να επιβληθούν πρόστιμα. Για παράδειγμα, η οφειλή των 26.660.261,57 ευρώ για την χρήση του 2001 προέκυψε από έλεγχο του έγινε το... 2010! Εδώ υπάρχει ένα κρίσιμο ερώτημα: Ελέγχθηκε η εταιρεία μετά το 2001; Και τίθεται το ερώτημα αυτό διότι, σε περίπτωση που η εταιρεία ήταν υπότροπος, η ρύθμιση, όπως είναι εύλογο, θα έπασχε.
Φυσικό είναι μετά από αυτό, να αναρωτιέται ο καθένας από μας, εάν, οι πρωτοφανείς για το "τέρας της γραφειοκρατίας", ταχύτατες αυτές διαδικασίες, που επιδεικνύει τόσο υπερβολική "ακαμψία" σε άλλες περιπτώσεις, όπως στο προηγούμενο παράδειγμα, οφείλονται στη πολιτική φιλία του επιχειρηματία με τον πρωθυπουργό, ή είναι σενάριο της ...φαντασίας μας. Δυστυχώς την απάντηση τη ξέρουμε όλοι!


                                                                                        Δρ Ιωάννης Δ. Δαύρος


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου